ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

provoli-vraveia

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ

ironic-twist1

     Ο ΣΠΥΡΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΣ ΑΝΑΚΗΡΥΧΘΗΚΕ ΩΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ        ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2013 ΑΠO ΤΟ  IPTRC ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ,                    ΜΕ ΒΑΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ «POET’S GARDEN».

ΒΡΑΒΕΙΟ.png


Ο ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΣ ΕΓΙΝΕ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΜΗΝΙΑΙΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «WPQ», ΤΕΥΧΟΣ 72, 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΟΥ «Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ».

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΠΟ ΚΙΝΑ


ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗΗ διμηνιαία λογοτεχνική έκδοση «COTIPORA CULTURAL», που εκδίδει ο Βραζιλιάνος ποιητής και ακτιβιστής ADAO WONS, παρουσιάζει στο τεύχος της Νο 67, του Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2017 το εξώφυλλο της συλλογής του Σπύρου Καραμούντζου «Poet’s Garden» και το βιογραφικό του ποιητή στα ισπανικά. 


ΔΙΠΛΩΜΑ ΣΠΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ


ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 2014 ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗΣ στην ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟ & ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ.

Ο πίνακας που φιλοτέχνησε η ζωγράφος κ. Ανδριάνα Καραμήτρου ειδικά για την τιμητική εκδήλωση στον Σπύρο Κ. Καραμούντζο.

Ο πίνακας που φιλοτέχνησε η ζωγράφος κ. Ανδριάνα Καραμήτρου
ειδικά για την τιμητική εκδήλωση στον Σπύρο Κ. Καραμούντζο.

Η ίδια απήγγειλε και ποίημά της με τίτλο:

 «ΚΥΡΙΕ ΣΠΥΡΟ ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟ»: Είναι χαρά μου, /  είναι τιμή μου, / που σας γνώρισα, / μες τη ζωή μου. // Είστε για μένα, / άνθρωπος δικός μου. / Φίλος, πατέρας / και αδερφός μου. // Σας ευχαριστώ / που ήσαστε κοντά μου, / αν και σεις ζείτε, / τόσο μακριά μου. // Νιώθω περήφανη / και σας θαυμάζω / και τα βιβλία σας / όλα διαβάζω. // Τα βιβλία σας, κύριε Σπύρο, / τον κόσμο φέρνουν γύρω. / «Ηλίανθοι» – «Αλκυόνες», / όλα θα ζουν αιώνες. / Κάθε σας ποίημα, / άνοιξης ευωδιά, / από τον κήπο σας, / εκεί στην Καρυά. // Μια ευωδιά, / μια συμβουλή, / γλυκοχάραμα, / βαθιά στην ψυχή. // Ποιήματα όμορφα, / σαν και εκείνα, /που βραβευθήκανε / ακόμα και στη Κίνα. // Συγχαρητήρια / πολλά σας αξίζουν / που τα βιβλία σας / τον κόσμο γυρίζουν. / Συγχαρητήρια / σας ευχόμαστε κι υγεία / όλοι οι φίλοι σας, / από Μελβούρνη,  Αυστραλία….!»

  Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ του ποιητή Σπύρου Κ. Καραμούντζου

 Εκλεκτοί ξενιτεμένοι μας πατριώτες,  αγαπητοί φίλοι και φίλες, συγγενείς,  συγχωριανοί και γενικότερα συνέλληνες. Γεια σας και χαρά σας.   Σας χαιρετώ από την ανοιξιάτικη Ελλάδα μας και πιο συγκεκριμένα από την όμορφη Αθήνα, την πόλη των αρχαίων φιλοσόφων, της επιστήμης και της Δημοκρατίας,  από τη «διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι» όπως εύστοχα την αποκαλεί και ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Για όσους δε με γνωρίζετε (εξαιρούνται οι συνομήλικοι συγχωριανοί), να αυτοσυστηθώ. Είμαι ο Σπύρος Καραμούντζος, ο δάσκαλος και ποιητής, από την Καρυά της Αργολίδας. Είμαι χαρούμενος, που με τη βοήθεια της τεχνολογίας έχετε τη δυνατότητα να με βλέπετε και να με ακούτε, σαν να είμαι παρών αυτή τη στιγμή, μαζί σας στην ίδια αίθουσα και λυπάμαι που σας μιλώ χωρίς να σας βλέπω. Σας διαβεβαιώνω όμως ότι σας βλέπω με τα μάτια της καρδιάς μου και καμαρώνω για όλους σας.

Φίλες και φίλοι, Η αγαπητή σε όλους μας, Ματίνα Παναγιωτοπούλου (σύζυγος του εξαδέλφου, φίλου, συμμαθητή και συγχωριανού Αλέκου Μπότη), αφού πρώτα με συνεχάρη, με ένα e-mail, μέσω του υπολογιστή μου, για κάποιες διεθνείς ποιητικές διακρίσεις, που είχα τον τελευταίο καιρό, μου ανακοίνωσε ότι, κατόπιν συζητήσεων που είχε και με άλλα μέλη, σε συνεδρίαση του Πολιτιστικού Συνδέσμου της Μελβούρνης , αποφάσισαν από κοινού να αφιερώσουν στην ταπεινότητά μου, ένα λογοτεχνικό απογευματινό για  το ποιητικό μου έργο, με αφορμή την τελευταία μου βραβευμένη ποιητική συλλογή στα αγγλικά με τον τίτλο «POET’S GARDEN». Ομολογώ ότι με χαροποίησε, αλλά και με ξάφνιασε η απόφαση του Πολιτιστικού Συνδέσμου, γιατί ως γνωστόν στην Ελλάδα δεν το συνηθίζουν οι αρμόδιες αρχές και επιτροπές να τιμούν τους Έλληνες δημιουργούς, όσο βρίσκονται στη ζωή, εκτός εάν υπάρχει σκοπιμότητα. Για παράδειγμα, επιτρέψτε μου, να επαναφέρω στη μνήμη σας ένα έργο από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο «Ένας ήρως με παντούφλες» με τον αξέχαστο Βασίλη Λογοθετίδη και τους λόγους για τους οποίους του έστησαν εν ζωή ακόμη και άγαλμα. Κατά κανόνα στην Ελλάδα οι αναγνωρίσεις και οι τιμές αποδίδονται μετά θάνατον.

Με ξάφνιασε ξαναλέω και δικαιολογημένα, προς το παρόν  όμως, γιατί αμέσως συνειδητοποίησα ότι η εκδήλωση – αφιέρωμα στο πρόσωπό μου- αποφασίστηκε να γίνει στη Μελβούρνη και όχι στον ελληνικό χώρο, Και πράγματι αυτό γίνεται σήμερα από Σας, από τους Έλληνες που ξενιτεύτηκαν στην Αυστραλία, εδώ και πολλά χρόνια, γιατί δεν είχαν «στον ήλιο μοίρα», που λέει ο λόγος, στην πατρώα Γη. Κάτω δε από δύσκολες συνθήκες αγωνίστηκαν υπεράνθρωπα, πάλεψαν, εργάστηκαν σκληρά, με μοναδικό εφόδιο τη θέληση, σ’ αυτήν εδώ τη μεγάλη και φιλόξενη χώρα, προσαρμόστηκαν με τον καιρό, πρόκοψαν, καταξιώθηκαν, προόδευσαν και διέπρεψαν σε πολλούς τομείς, κάνανε οικογένεια, σπούδασαν τα παιδιά τους, αφού τους έμαθαν ταυτόχρονα και την ελληνική γλώσσα, διατήρησαν τα ελληνικά ήθη και έθιμα, κράτησαν άσβεστη μέσα τους την ορθόδοξη πίστη, τον οικογενειακό δεσμό και την αγάπη προς την πατρίδα, και το σπουδαιότερο δημιούργησαν μέσα στα σπλάχνα της δεύτερης πατρίδας τους την Αυστραλία, μιαν άλλη Ελλάδα, μια καλύτερη Ελλάδα, που την εκπροσωπείτε επάξια σήμερα όλοι  εσείς, εδώ σ’ αυτήν την αίθουσα. Επιπλέον η καλή μας φίλη  Ματίνα, μου ζήτησε και κάτι άλλο, να στείλω, αν ήθελα, έναν χαιρετισμό κι εγώ προς τους οργανωτές της εκδήλωσης  και φυσικά προς τους προσκεκλημένους, για να τον ανακοινώσουν την ώρα της συγκέντρωσης. Όπως ήταν αναμενόμενο, μετά χαράς αποδέχτηκα την πρότασή της και να ’μαι αυτή τη στιγμή οπτικά ενώπιόν σας , και σας απευθύνω τον εγκάρδιο χαιρετισμό και σφίγγω τα χέρια όλων όσων με βλέπετε και με ακούτε.

Με τον χαιρετισμό μου αυτό, υπόχρεος και με πολλή αγάπη εκφράζω τις θερμές μου ευχαριστίες, εκτός από την κυρία Ματίνα, και στην Πρόεδρο του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης κυρία Καίτη Αλεξοπούλου, και φυσικά σε όλα τα μέλη που πήραν την απόφαση και διοργάνωσαν την τιμητική εκδήλωση για μένα και το ποιητικό μου έργο. Θα μου επιτρέψετε όμως να ευχαριστήσω επίσης  ονομαστικά, τους καταξιωμένους στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, τόσο στην Αυστραλία όσο και στην Ελλάδα, τον κ. Κώστα Παϊβανά, τον κ. Δημήτρη Τρωαδίτη και την καλή μου φίλη Ανδριάνα Καραμήτρου, για έναν ακόμη λόγο, γιατί και οι τρεις τους είχαν την καλοσύνη να κάνουν τιμητικές κριτικές σε όλα τα προηγούμενα βιβλία μου και να τις δημοσιεύσουν στο φάρο της έγκυρης ενημέρωσης του ελληνισμού της Αυστραλίας, την εφημερίδα «Νέος Κόσμος».

Στα πλαίσια όμως του χαιρετισμού μου αυτού, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Ελληνο-Αυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο Μελβούρνης, για την Ομαδική Έκθεση Τέχνης, που διοργανώνει αυτές τις ημέρες,  με στόχο να παρουσιάσει και να προβάλει την εργασία δώδεκα καλλιτεχνών, που ασχολούνται και εκφράζονται με διάφορες εικαστικές τέχνες. Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτού του είδους πρωτοβουλίες τιμούν και ενθαρρύνουν τους δημιουργούς από τη μια μεριά, αλλά ανεβάζουν το πνευματικό, καλλιτεχνικό και γενικότερα πολιτιστικό επίπεδο  της ευρύτερης κοινωνίας από την άλλη. Εύχομαι ολόψυχα, καλή επιτυχία του επιδιωκόμενου στόχου.

Καλοί μου φίλοι, με συγκίνηση θυμάμαι  την ημέρα που πρωτόβγαλτοι θα φεύγατε για την άγνωστη και μακρινή Αυστραλία. Από την προηγούμενη μέρα γυρίζατε από σπίτι σε σπίτι, στις γειτονιές του χωριού μας, και αποχαιρετούσατε τους συγγενείς, τους φίλους και όλους τους συγχωριανούς. Ημέρες που για σας,  πέραν της λύπης του χωρισμού, ήταν και μέρες χαράς και ελπίδας για μια καλύτερη ζωή, για τους γονείς σας όμως, κυρίως, και για όλους τους άλλους που μένανε πίσω, αφήνατε ένα κενό δυσαναπλήρωτο. Προσωπικά μου στοίχισε πολύ, μου άφησε θα έλεγα σημάδια, γιατί σε μια βραδιά στερήθηκα όλους τους συνομήλικους φίλους, συμμαθητές και γειτόνους και ομολογώ ότι λίγο πολύ ζήλευα κιόλας και δικαιολογημένα, που εσείς θα ταξιδεύατε και θα γνωρίζατε  νέα μέρη , πάνω στη Γη.

Τα χρόνια περνούσαν, η επικοινωνία ήταν δύσκολη και μόνο ταχυδρομικώς εδώ κι εκεί.  Από ένα γράμμα που έπαιρνε ο ένας, μάθαιναν και οι άλλοι συγχωριανοί τα νέα για τους δικούς τους. Έτσι κι αλλιώς, με το σταγονόμετρο μαθαίναμε τα ευχάριστα νέα, ότι ήσασταν καλά στην υγεία σας, ότι είχατε βρει το δρόμο της προκοπής και της προόδου και ότι τιμούσατε τον εαυτό σας, αλλά και την Ελλάδα. Η ομαδική αυτή μετανάστευση πολλών χιλιάδων Ελλήνων, ο ξεριζωμός του δυναμικού πληθυσμού από τη χώρα μας, τα βιώματα του αποχωρισμού, αλλά και λόγω των σπουδών που έκανα, με επηρέασαν τα μάλα. Γι’ αυτό και σε όλα μου τα βιβλία κάνω πολλές αναφορές για τους ξενιτεμένους ή δημοσιεύω ποιήματα εμπνευσμένα από την ξενιτιά.

Στο βιβλίο μου «ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΥΑΣ» και στον δικό μου πρόλογο γράφω: « Με το καινούριο μου βιβλίο, εύχομαι κι ελπίζω να κρατήσω ευχάριστη συντροφιά σε όλους τους συγχωριανούς, νέους και ηλικιωμένους, σ’ αυτούς που διαμένουν μόνιμα στο χωριό ή και στ’ άλλα διαμερίσματα της πατρίδας μας, και κυρίως σ’ αυτούς που ξενιτεύτηκαν και το νοσταλγούν περισσότερο, απευθυνόμενος στο νου τους ,στη μνήμη τους,  στην καρδιά τους και πάνω απ’ όλα στην αγάπη τους για τον τόπο της γέννησής τους, την «ΚΑΡΥΑ» μας.

Στην ποιητική συλλογή «ΦΥΛΛΟΒΟΛΗΜΑΤΑ», που το κοσμούν δύο ζωγραφικοί πίνακες μιας ξενιτεμένης ελληνίδας, στον πρόλογο, γράφω τα εξής: «Ευχαριστώ την αξιέπαινη ποιήτρια, ζωγράφο και εκλεκτή μου φίλη, από τη Μελβούρνη, κυρία Ανδριάνα Καραμήτρου. Από μικρή κοπελίτσα, μαθήτρια του Δημοτικού Σχολείου Μικρού Σουλίου Σερρών, της Ανατολικής Μακεδονίας, ξενιτεύτηκε με την οικογένειά της.  Φεύγοντας όμως δεν έριξε πέτρα πίσω της, αλλά τις λιγοστές γνώσεις και εμπειρίες, που είχε προλάβει ν’ αποκτήσει τις διαφύλαξε ως κόρη οφθαλμού στο μυαλό και στα φυλλοκάρδια της. Η σπίθα αυτή με τον καιρό φούντωνε κι έγινε φλόγα αγάπης προς καθετί ελληνικό, γλώσσα, θρησκεία, ιστορία, παράδοση κλπ. Μέσα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι μετανάστες για την προσαρμογή και την επιβίωσή τους, η Ανδριάνα καλλιέργησε το ταλέντο της και βρήκε το δικό της λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό δρόμο, και με τα έργα της τιμάει σήμερα, πέρα από τον εαυτό της, τους Έλληνες της Αυστραλίας και την Ελλάδα».

Καλοί μου φίλοι, θα τελειώσω το χαιρετισμό μου, απαγγέλλοντας  τρία από τα πολλά ποιήματα,  που τα εμπνεύστηκα από σας τους ξενιτεμένους: 1) Από την ποιητική συλλογή ΗΛΙΑΝΘΟΙ το ποίημα  «Ξενιτεμός»: «Την ώρα που μας φίλησες /  στο πλοίο, νιος, θυμήσου, / για ξένη γη ξεκίνησες, / να βγάλεις το ψωμί σου. // Ώρα καλή, για σένανε, /  μα ρώτα και τους άλλους, / που μόνοι πίσω μείνανε / και με καημούς μεγάλους. // Περάσαν χρόνια δύσκολα /  για σε και την Ελλάδα / και η μέρα του ξενιτεμού / για όλους αποφράδα. // Βγάλαν ανθούς τα ντρίμερα / και οι πατουλιές ροϊδάμι, / μα ο ταχυδρόμος σήμερα / με άλλα μαντάτα φτάνει. //  Το γράφεις πεντακάθαρα, / πως δε γυρίζεις πίσω / και τα νερά τα ξάστερα /  γιατί να λαγαρίσω. // Να  ’σαι καλά  κι αν κάποτε / μπορεί ν’ αλλάξεις γνώμη, / για μας, όπως και άλλοτε, / κοινοί θα είναι οι δρόμοι.»

2) Από την ποιητική συλλογή ΔΟΞΑΡΙΣΜΑΤΑ  το ποίημα «Τιμή και δόξα»: «Να ’σαι καλά, Συνέλληνα, που ζεις στην Αυστραλία, / φτωχός μας ξενιτεύτηκες, μα γράφεις Ιστορία. / Να ’σαι καλά απόδημε, που συ και η γενιά σου, / στη χώρα πια των καγκουρό πετάς με τα φτερά σου. //  Τιμή και δόξα σου χρωστώ, που δίχως προστασία, / κρατάς τα ήθη κι  έθιμα και την Ορθοδοξία. / «Ο Νέος Κόσμος» γράφοντας τα νέα της Πατρίδας / είναι φρουρός της γλώσσας μας και φάρος της ελπίδας. // Οι Αυστραλοί δοξάστηκαν με την Ολυμπιάδα /  και Συ χαιρόσουνα διπλά με όλη την Ελλάδα. / Η φλόγα μόλις έσβηνε, άλλοι της λέγαν «γεια σου», / μα συ την έχεις άσβηστη για πάντα στη καρδιά σου. // Στο Σίδνεϊ σε είδαμε μ’ ελληνική σημαία, / να βοηθάς στα στάδια του Πύρρου την παρέα. / Σε είδαν απ’ το Ναύπλιο, τη Ρόδο μέχρι Λήμνο, / να τραγουδάς περήφανος τον Εθνικό μας Ύμνο. // Εγώ, που πίσω έμεινα, σου λέω πως μου λείπεις, / και δεν ξεχνώ, στο χωρισμό, τα δάκρυα της λύπης. / Μα τώρα χαίρομαι για Σε και όλη την Ομάδα, / που με στερήσεις χτίσατε και άλλη μια Ελλάδα.

3) Το τρίτο και τελευταίο ποίημα από τους «ΗΛΙΑΝΘΟΥΣ» και πάλι. Το ποίημα αυτό το έγραψα στο τέλος του πανκαρυώτικου ανταμώματος (15-30 Αυγούστου 2006), που οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία ο Προοδευτικός και Μορφωτικός Σύλλογος Καρυάς Αργολίδας το «ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ», και αφιερώνεται στους απανταχού συγχωριανούς μας μετανάστες. «ΤΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ»: «Με τον Αύγουστο μπροστάρη / κάποιοι σήκωσαν τα βάρη, / πήραν την Καρυά στους ώμους /  κι άνοιξαν καινούργιους δρόμους. // Με προσκλήσεις που ’χαν στείλει, / γέλασαν πολλών τα χείλη, /  γέμισε όλο το φεγγάρι, / ξαναγύρισε το σμάρι. // Το χωριό που τους γνωρίζει, /  όλους τους καλωσορίζει, / και χαρήκανε ξενύχτια / δρόμοι, γειτονιές και σπίτια. // Ανταμώσανε και πάλι / κάτοικοι μικροί μεγάλοι, /  φίλοι, συγγενείς, γειτόνοι / στήσανε χορό στ’ αλώνι. // Γλέντησαν στην Παναγία / που έγινε γιορτή…μαγεία / κι ήπιαν όλο το ποτήρι / στ’ Αϊ- Γιαννιού το πανηγύρι. // Κάθε μέρα κι εκδηλώσεις, / σεβασμός στις παραδόσεις, / ήθη κι έθιμα επίσης /  τυχερός αν θα τα ζήσεις. // Πώς περάσανε τα χρόνια; / Κάνανε παιδιά κι εγγόνια / κι αν γερνούν μακριά στα ξένα, / δεν ξεχνούν τα περασμένα. // Συντροφιά με τους γειτόνους / θυμηθήκαν τους προγόνους. / Το κερί και το καντήλι / μήνυμα σ’ αυτούς θα στείλει. // Στο σχολειό με αγωνία /  βρήκαν άδεια τα θρανία. / Γίνανε παιδιά και πάλι /  και κουνούσαν το κεφάλι. // Ξαναήρθαν στο μυαλό τους / μνήμες για το δάσκαλό τους, / οι ξυλιές που είχαν φάει / και το δάκρυ τους κυλάει. // Το δικό τους το σχολείο / τώρα έγινε «μουσείο», / και το βλέπουν με συμπόνια / μετανάστες…χελιδόνια. // Το αντάμωμα για φέτος / τέλειωσε ανυπερθέτως, / κι άφησε καλές προθέσεις / και προπάντων υποσχέσεις. // Στο καλό να πάνε όλοι, / έπιασε το νέο μπόλι, / Πότισμα το δέντρο θέλει / και καρπούς θα βγάλει… μέλι. // Γεια σου, Αλέκο… γεια σου Αντώνη, / η Ελλάδα μας ενώνει. / Γεια, Μαρία… γεια , Ελένη, / η Καρυά μας περιμένει.» Σας ευχαριστώ πολύ. Καλή αντάμωση. Σας αγαπώ. Γεια και χαρά σας.

Η ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ για τον ΣΠΥΡΟ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟ

Απόγευμα, 24/5/2014. Στο Steps Gallery, 62 Lycon Street Carlton, Μελβούρνη. Έλαβε μέρος η παρουσίαση του βιβλίου του κυρίου Σπύρου Καραμούντζου με τίτλο «POET’S GARDEN». Αυτό το πολύ όμορφο βιβλίο, που μιλάει για αγάπη, με ποιήματα, σαν όμορφα λουλούδια, σαν μυρωδάτα ροδοπέταλα, μέσα από τον κήπο του ποιητή, μεταφρασμένο στην αγγλική, από την ποιήτρια και μεταφράστρια  Ζαχαρούλα Γαιτανάκη. Ήταν ένα πολύ όμορφο απόγευμα, μία θαυμάσια παρουσίαση, που εμένα τουλάχιστον θα μου μείνει αξέχαστη. Η όλη εκδήλωση είχε μία ζεστή ατμόσφαιρα. Οι ομιλητές μίλησαν όλοι με σεβασμό και με τα καλύτερα λόγια για τον κύριο Σπύρο και το έργο του. Μα εκείνο που κατά τη ταπεινή μου γνώμη που έκλεψε την παράσταση ήταν τα λόγια του κυρίου Σπύρου, που μας κατασυγκίνησαν όλους καθώς μας τα διάβαζε όμορφα και καθαρά ο κύριος Παΐβανάς. Ο κύριος Σπύρος με τα συγκινητικά του λόγια και ποιήματα, μας ταξίδεψε όλους πίσω στο χρόνο, τότε που ανθούσε η μετανάστευση. Κατάφερε να μας ξυπνήσει συναισθήματα που ήταν ξεχασμένα και ναρκωμένα με το πέρασμα του χρόνου, στα βάθη της καρδιάς μας, μα και που ποτέ δεν έπαυσαν να πονούν.  Ούτε και εγώ η ίδια δεν περίμενα τέτοια συγκίνηση, με βρήκε απροετοίμαστη και με πήρε λίγη ώρα να βρω την ψυχραιμία μου, όταν βγήκα στο βήμα. Ήρθαν στο νου μου πολλά, όταν ήμουν μικρή, όταν φύγαμε από την πατρίδα, με τους γονείς μου, τον πατέρα μου που τον έχασα έναν χρόνο μετά που ήρθαμε στην Αυστραλία, πολλά ήταν εκείνα που προσπαθούσα να κρύψω εκείνη τη στιγμή αλλά μου ήταν δύσκολο να τα καταφέρω και δεν ήμουν η μόνη, το διαπίστωσα αυτό και στο τέλος της εκδήλωσης, αφού αφήσαμε τις θέσεις μας και προχωρήσαμε προς τον μπουφέ όπου σερβιριζόταν καφές, τσάι και διάφορα γλυκίσματα. Μέσα στο λιγοστό φως της αίθουσας έβλεπα τα μάτια όλων να λαμπιρίζουν , από συγκίνηση. Με τα λόγια και τα ποιήματα του αγαπητού μας κυρίου Σπύρου, ταξιδέψαμε όλοι στο χρόνο, τότε που αφήναμε  τον τόπο μας την αγαπημένη μας πατρίδα. Τότε που γέμιζαν καράβια, αεροπλάνα και μεταναστεύαμε όλοι σε άλλα μέρη. Αμερική , Αυστραλία, Αφρική, Γερμανία και παντού, σε όλα τα μέρη του κόσμου, για μια καλύτερη ζωή. Ο κύριος Σπύρος, αν και δεν μετανάστευσε σε άλλον τόπο, έζησε όμως την μετανάστευση, με τον δικό του τρόπο. Έβλεπε δικούς του ανθρώπους , χωριανούς του και φίλους του να αφήνουν τη χώρα μας και να φεύγουν μακριά σε άλλα μέρη και πονούσε και αυτός. Είναι σωστό αυτό που λέει ο λαός, ότι αυτοί που μένουν πίσω πονούν περισσότερο. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να πω ένα πάρα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Σπύρο, για την πρόσκληση, για το κάλεσμα του να παραβρεθώ και εγώ σε αυτή την παρουσίαση του βιβλίου του. Να μπορέσω να πω και εγώ δύο λογάκια για τον κύριο Σπύρο μας, έστω και με τόση συγκίνηση. Να παρουσιάσω και τον πίνακα που ζωγράφισα με τον κύριο Σπύρο και το αγαπημένο του χωριό Καρυά, την ώρα μάλιστα που υπήρχε και έκθεση ζωγραφικής στην ίδια αίθουσα. Να νιώσω επίσης και να ζήσω όλα αυτά που θα μου μείνουν χαραγμένα για πάντα στην καρδιά μου.   Κύριε Σπύρο Καραμούντζο, ολόψυχα σας ευχαριστώ για όλα.  Όχι μόνο για όσα προανέφερα αλλά και για την ανθρωπιά σας, για την απλότητα και καταδεχτικότητα της καρδιάς σας μα και για την όμορφη αστείρευτη 16 χρόνων, φιλία μας. Σας εύχομαι ο Θεός να σας χαρίζει υγεία, να σας δίνει απλόχερα την ευλογία Του και ό,τι άλλο ποθεί η καλή σας ψυχή και η φιλότιμη καρδιά σας. Με αγάπη, εκτίμηση, σεβασμό και θαυμασμό, Ανδριάνα Καραμήτρου.

Από την τιμητική εκδήλωση του "Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης", στις 24 Μαϊου 2014, για τον Σπύρο Κ. Καραμούντζο και το λογοτεχνικό του έργο. Διακρίνονται η Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Καίτη Αλεξοπούλου, ο κ. Κώστας Παϊβανάς, η κ. Ματίνα Παναγιωτοπούλου, ο κ. Δημήτρης Τρωαδίτης και η ζωγράφος κ. Ανδριάνα Καραμήτρου.

Από την τιμητική εκδήλωση του «Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης», στις 24 Μαϊου 2014, για τον Σπύρο Κ. Καραμούντζο και το λογοτεχνικό του έργο. Διακρίνονται η Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Καίτη Αλεξοπούλου, ο κ. Κώστας Παϊβανάς, η κ. Ματίνα Παναγιωτοπούλου, ο κ. Δημήτρην Νοέμβριους Τρωαδίτης και η ζωγράφος κ. Ανδριάνα Καραμήτρου.

Δείτε VIDEO από την εκδήλωση στην υποσελίδα ΠΟΛΥΜΕΣΑ


Τα «ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΥΑΣ» και ο Σπύρος Κ. Καραμούντζος, βραβεύονται στην Αθήνα, στις 21 Νοεμβρίου 2008, στο 24ό Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας, που διοργάνωσε το «ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ».

4-cf83cf80cf85cf81cebfcf85-ceb2cf81ceb1ceb2ceb5ceb9cebf


Στα «ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΥΑΣ»  και στο συγγραφέα τους Σπύρο Κ. Καραμούντζο απονέμεται στις 24 Φεβρουαρίου 2008, στο Άργος, το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς 2007, από τον Οργανισμό Πολιτισμού & Αθλητισμού Ν. Α. Αργολίδας (ΟΠΑΝΑΑΡ).

ceb5cebdceb1-ceb2cf81ceb1ceb2ceb5ceb9cebf-cf83cf80cf85cf81cebfcf85


Ο Σπύρος Κ. Καραμούντζος είναι μέλος της «I.W.A.» με Πρόεδρο την Dr. Teresinka Pereira, όπως πιστοποιεί το Δίπλωμα – Ταυτότητα Μέλους:

cf80ceb5cf81ceb5ceb9cf81ceb1-cf83cf80cf85cf81cebfcf82


Οι «ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ» και ο Σπύρος Κ. Καραμούντζος τιμώνται στη Σαλαμίνα, από «ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ», με ΒΡΑΒΕΙΟ Σπονδυλωτής Ποιητικής Έκδοσης (9/12/2007).

3-ceb2cf81ceb1ceb2ceb5ceb9cebf-cf83cf80cf85cf81cebfcf85


Ο ποιητής έχει καταγραφεί (από τον Νοέμβριο του 2007) στην ελληνική έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας του «WHO IS WHO».

βραβειο Σπύρου


Βραβείο Ποίησης από το περιοδικό «ΚΕΛΑΙΝΩ», στις 21 Μαρτίου 2006, για την ποιητική του συλλογή «ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ».

cebaceb5cebbceb1ceb9cebdcf89-cf83cf80cf85cf81cebfcf83


Α’ Βραβείο Σατιρικής Ποίησης για το ποίημα «Ο παπάς με τα κουκιά», από το περιοδικό «Κελαινώ» (Δεκέμβριος 2005).

cf83cf80cf8dcf81cebfcf85-ceb2cf81ceb1ceb2ceb5cf85cf83ceb7


decorative-line-clipart-yjixyn7cE

 

Advertisements