ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΝΕΑ ΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΣΠΥΡΟ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟ

  • Δημοσίευση 4-11-2018

ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ  ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΥ στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΑΡΓΟΥΣ στις 4 Νοεμβρίου 2018.


1 ΣΠΥΡΟΣ ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΜΑΙΡΗ

«Αξιότιμη Κυρία Έφη Κόρου – Δημοπούλου, Πρόεδρε του Λυκείου Ελληνίδων Άργους. Εκλεκτές κυρίες, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου καθώς και απλά μέλη του Λυκείου, κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας.

Επιτρέψτε μου, επειδή παραβρίσκομαι για πρώτη φορά στο χώρο αυτό και μάλιστα ως ομιλητής, να συγχαρώ όλους τους ανθρώπους του Λυκείου διαχρονικά και τους σημερινούς, ως ένας θαυμαστής τους, από τον καιρό που ήμουνα μαθητής του Γυμνασίου, εδώ στο Άργος και θεωρούσαμε από άγνοια οι τότε μαθητές (δηλαδή τα αγόρια), το  χώρο του Λυκείου, ως το γυναικωνίτη μιας εκλησσιάς,  ως άβατο για τους άνδρες, εκεί όπου κάποιες επώνυμες κυρίες, πραγματικές Ελληνίδες, εθελοντικά, τιμώντας τον εαυτό τους και γενικότερα το Άργος, ιερουργούσαν και επιτελούσαν εθνικό καθήκον.

Και είμαι λέω θαυμαστής σας, γιατί από τότε μέχρι και σήμερα, όπως καλά είμαι πληροφορημένος, δ ι α τ η ρ ε ί τ α ι  και στο Άργος, ζωντανή και με επιτυχία η Ελληνική Παράδοση, εκ μέρους του Λυκείου Ελληνίδων,  με τις κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες , με τα καλλιτεχνικά δρώμενα, χορούς, εθνικές ενδυμασίες, παρελάσεις και λοιπές εμφανίσεις σας, και παίρνοντας εσείς τη σκυτάλη από τους παλαιότερους, συνεχίζετε να τιμάτε την ένδοξη και μακρόχρονη ιστορία του Λυκείου Ελληνίδων Άργους, γνωστή στο πανελλήνιο και όχι μόνο.  (Μια και είπα παραπάνω «ενδυμασίες»-παραδοσιακές φορεσιές, αναλογίζομαι, τι παραδοσιακό πλούτο ενδυματολογίας κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας! Μήπως μπορεί να πει κανείς, εμείς σήμερα τι παραδοσιακό αφήνουμε στα παιδιά μας ;). Να είστε καλά όλες οι Κυρίες, που διατηρείτε την παράδοση και όχι μόνο.  Δεύτερον θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς γιατί αποδεχτήκατε να είμαι ο ομιλητής στην εκδήλωση που κάνετε απόψε, για να τιμήσετε ένα παλαιότερο μέλος σας  για πολλά χρόνια (20 όπως άκουσα) και μάλιστα από  θέση ευθύνης του Λυκείου, την κυρία Μαίρη Κουλεντιανού, με αφορμή τη βράβευσή της σε έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό. Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε, με δυο λόγια, και πριν μπω στο κύριο μέρος της ομιλίας μου, να σας εκφράσω την ακόλουθη σκέψη μου :

Η σημερινή τιμητική εκδήλωση που κάνετε για τη βράβευση της ποιήτριας Μαίρης Κουλεντιανού, πιστεύω ότι εύστοχα γίνεται και ότι πρέπει να γίνεται, πρέπει να γίνει θεσμός δηλαδή, για κάθε πρωτοεμφανιζόμενο λογοτεχνικό δημιουργό, νέο ζωγράφο, επιστήμονα, αθλητή κλπ., όχι μόνο γιατί επιβραβεύτηκε για ένα ποιητικό της πόνημα, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αλλά γιατί πρέπει να γίνεται και για την παρότρυνση και την ενθάρρυνση του κάθε νέου δημιουργού, για να παίρνει κουράγιο και να συνεχίζει να δημιουργεί και στο μέλλον και συνάμα να βελτιώνεται περισσότερο. Είμαι σίγουρος ότι η τιμητική αυτή εκδήλωση από το Λύκειο Ελληνίδων θα είναι  ένα φωτεινό άστρο, το πράσινο φως, που θα την οδηγεί στα δύσκολα λογοτεχνικά μονοπάτια και θα της λέει, Μαίρη,  Προχώρα !

Καιρός τώρα για το κύριο μενού της ομιλίας μου.

Ως δάσκαλός της, στα πρώτα μου δασκαλικά χρόνια κι εγώ στο 3ο Δημοτικό Σχολείου Άργους, (τότε την έλεγαν Μαίρη Γαλάνη) (με χαρά βλέπω και άλλες συμμαθήτριές της στην αίθουσα), ως δάσκαλός της λοιπόν τότε και φίλος  σήμερα, της Αργείτισσας ποιήτριας , γνωστής και από πολλά ωραία ποιήματα (που ακούστηκαν πριν από λίγο) και που πολλά από αυτά έχουν  βραβευτεί και δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, αλλά τα περισσότερα περιλαμβάνονται και στην ιστοσελίδα της  στο Facebook, θέλω λοιπόν να της εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια, γιατί στον 18ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της γνωστής και καταξιωμένης Εταιρείας Τεχνών, Επιστήμης και πολιτισμού Κερατσινίου –Πειραιώς , επήρε με το σπαθί της το πρώτο, καλά ακούσατε, το πρώτο (1ο) Βραβείο ποίησης με Χαϊκού, στην εκδήλωση που έγινε,στις 6-10- 2018,  στην κατάμεστη αίθουσα του πολιτιστικού κέντρου «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»,  από το χέρι της αξιότιμης προέδρου της Εταιρείας, κυρίας Βασιλικής Κοκκίνου, γνωστής μεταφράστριας  και γενικότερα γνωστής στο χώρο της Λογοτεχνίας.

Επειδή ήμουνα αυτόπτης μάρτυρας κατά την απονομή του βραβείου, θέλω να ενημερώσω το σεβαστό ακροατήριο, στη σημερινή εκδήλωση του Λυκείου Άργους, ότι στην εκδήλωση αυτή τιμήθηκαν συγγραφείς και ποιητές-λογοτέχνες από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και από Έλληνες του εξωτερικού. Έμπλεος λοιπόν από χαρά ομολογώ ότι συγκινήθηκα τη στιγμή που άκουσα από τον συντονιστή να λέει από μικροφώνου:

«Και τώρα καλούμε στο βήμα την Αργείτισσα ποιήτρια, κυρία Μαίρη Κουλεντιανού, να πάρει το πρώτο Βραβείο Ποίησης, για τα Χαϊκού της». Όταν μάλιστα άκουσαν και τον εμπνευσμένο χαιρετισμό της, την καταχειροκρότησαν. Μάλιστα ακούστηκε από κάποιον παραπλήσιο σε μένα θεατή να λέει: Μπράβο της, μπράβο και στο Άργος, είπε, που εκτός των άλλων, είναι γνωστό και από την αρχαιότητα για τις ποιήτριές του! Ασφαλώς θα αναφερότανε, λέω εγώ, στη λυρική ποιήτρια Τελέσιλλα και όχι μόνο. Μετά από αυτά, θα συμφωνούμε όλοι, ότι η Μαίρη με το βραβείο που πήρε, δεν ετίμησε μόνο τον εαυτό της, αλλά και το Άργος, ως Πόλη, τον τόπο δηλαδή που γεννήθηκε και ζει. Και θα συμπληρώσω ότι τιμάει και την Καρυά, το χωριό μου, γιατί και η Μαίρη, εκ πατρός, είναι και Καρυώτισσα.

Η Μαίρη πριν να βραβευτεί στην ποίηση, είναι γνωστό, ότι είχε πάρει στη ζωή της και άλλα πρώτα βραβεία σε άλλους τομείς, που είναι θα έλεγα και πιο αξιόλογα. Πρώτα στην κοινωνία του Άργους, με τη συμμετοχή της στα κοινά, όπως σε θέση ευθύνης του Λυκείου σας, ως έφορος ιματιοθήκης, και αλλού.

Δεύτερον δημιούργησε μία αξιόλογη οικογένεια, ανατρέφοντας με ηθικές αρχές και σπουδάζοντας τα δύο παιδιά της, (τη Μαρίνα και το Γιάννη), που και τα δύο έχουν ωραίες οικογένειες, είναι επίλεκτα σήμερα μέλη της κοινωνίας του Άργους, και συνεχίζει να κάνει το ίδιο και με τα εγγόνια της. Με την ευκαιρία της εύχομαι να ζήσει και να  χαίρεται το προ ολίγων ημερών νεογέννητο εγγονάκι της.

Και τρίτον αν διαβάσει κανείς την ιστοσελίδα της βλέπει ότι η Μαίρη είναι πολυταλαντούχα γυναίκα. Είναι ζωγράφος, ειδικεύεται στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική, στο τραγούδι, συμμετέχει σε χορωδίες και στο χορό, στη ραπτική, ακόμη στην πεζογραφία και όχι μόνο.

Λίγα λόγια τώρα για τα χαϊκού , είναι και ο λόγος για τον οποίον προτάθηκα να μιλήσω στην εκδήλωση αυτή, και τούτο για όσους δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι:

Το Χαϊκού είναι ένα μικρό τρίστιχο ποίημα 17 συλλαβών, χωρισμένες σε (5-7-5) για κάθε στίχο, γραμματικά και συντακτικά ορθά γραμμένο, που κυρίως πρέπει να  βγάζει ένα πλήρες νόημα. Φυσικά εάν δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, θα είναι ασφαλώς κάποιο είδος γραφής, μπορεί και αξιόλογο, αλλά δεν θα είναι χαϊκού.Είναι το πιο σύντομο στιχουργικό είδος, που ο δημιουργός του επιδιώκει να αναδείξει το multum in parvum, που έλεγαν και οι Λατίνοι,  δηλαδή το πολύ μέσα από το λίγο. Το ίδιο έκαναν όμως, πρώτοι απ’ όλους,  και οι αρχαίοι Έλληνες με τα ρητά τους και είναι γνωστή η φράση, που τη λέμε και σήμερα, «το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν».Τα χαϊκού όπως τα περιγράφουμε, το φανερώνει και η λέξη τους, που δεν είναι ελληνική,  είναι ποίημα  ιαπωνικής τεχνοτροπίας. Για τους Ιάπωνες είναι η συντομότερη  ποιητική μορφή, είναι λογοτεχνική φιλοσοφία, είναι τρόπος σκέψης και έκφρασης από τον 14ο αιώνα μ.Χ.

Οι Ιάπωνες, όπως και οι άλλοι λαοί της Άπω Ανατολής, στην καθημερινή τους ζωή, στις συναναστροφές και στα διαλείμματα, κάνοντας επίδειξη των ικανοτήτων και του ταλέντου τους, μεταξύ σοβαρού και αστείου, συναγωνίζονται, ασκούνται, επικοινωνούν και ανταλλάσσουν, προφορικά και γραπτά, ο καθένας τα δικά του  λιλιπούτεια  ποιηματάκια, τα Χαϊκού. Κάτι παρόμοιο  γίνεται και με τους δικούς μας Κρητικούς με τις αυτοσχέδιες μαντινάδες. Οι Ιάπωνες που έχουν ξεχωριστό ταλέντο στα χαϊκού, πέρα από την κοινωνική αναγνώριση, θεωρούνται και προσοντούχοι για την πρόσληψή τους στις δημόσιες υπηρεσίες και για την προαγωγή τους στις ανώτερες θέσεις της υπαλληλικής ιεραρχίας.

Τα  Χαϊκού, όπως ήταν αναμενόμενο αγαπήθηκαν και από μεγάλους ποιητές και  εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο και φυσικά και στην Ελλάδα. Ήδη και στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια, έχουν δει το φως της δημοσιότητας και συνεχώς αυξάνουν οι εκδόσεις καταξιωμένων Ελλήνων ποιητών με το είδος αυτό της ποίησης. Έγιναν τελευταία, αυτό που λέμε, της μόδας και στην Πατρίδα μας.

Χειροπιαστό παράδειγμα είναι και η δική μας ποιήτρια, η Μαίρη και προσωπικά της εύχομαι σύντομα να εκδοθούν σε βιβλίο όλες οι ποιητικές δημιουργίες της, μεταξύ αυτών και τα χαϊκού της, και γιατί όχι να μας δώσει, να μας δίδει και άλλα εύχυμα καρπίσματα του νου και της καρδιάς της.

Τα Χαϊκού, το είπα αλλά το ξαναλέω, είναι από τις δυσκολότερες μορφές ποίησης, Αναδεικνύονται το πολύ, το ωραίο, το αξιόλογο και το ουσιώδες μέσα από το λίγο, εκφράζουν πολλά, υπονοούν περισσότερα, με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις. Σ’αυτό το δύσκολο ποιητικό είδος τόλμησε να ασχοληθεί και η δική μας ποιήτρια. Η Μαίρη, έκανε βουτιά, που λέμε, στα βαθιά και δικαιώθηκε με το πρώτο βραβείο που πήρε. Χωρίς πλατειασμούς και πολυλογίες, με λόγο μεστό, γλαφυρό, κατανοητό και λακωνικό αποτυπώνει τον πλούσιο πνευματικό και συναισθηματικό της κόσμο. Κυριαρχούν όμως τα χαϊκού της αγάπης. Εκεί, θα έλεγα, ειδικεύεται περισσότερο.

Κυρίες και κύριοι, για του λόγου μου το αληθές, θα σας πω τα χαϊκού της,  που βραβεύτηκαν, για μια πρώτη γνωριμία με τη γραφή της, και ως αντίδωρο δηλαδή της τιμής που της κάνετε, που θα συνοδεύονται όμως και με ένα δικό μου μικρό σχόλιο : Είναι χωρίς αξιολογική σειρά και τούτο γιατί το ένα είναι καλύτερο από τα άλλα. Ας  χαρούμε λοιπόν αυτά που βραβεύτηκαν :

  1. «Για σένα είμαι

λουλούδι στον κήπου σου,

μα μη με κόψεις».

(Το ξέρει αλληγορικά ότι είναι λουλούδι χρήσιμο στον περίγυρο και ότι προσφέρει χαρά, ομορφιά και άρωμα. Γι’ αυτό και δικαιολογημένα ζητά να μην το κόβουν και το ποδοπατούν, όπως συχνά συμβαίνει με τα λουλούδια.)

  1. «Καταλαβαίνεις

μόνο όταν πονέσεις

τον ξένο πόνο.»

(  Με άλλα λόγια «Ο παθός μαθός»).

  1. « Φεγγαρόφωτο,

στον έναστρο ουρανό

ταξίδι κάνω».

(Εδώ φυσικά εννοεί ότι, με φεγγαράδα και με ξαστεριά κι όχι με συννεφιές και αστραπόβροντα πρέπει να κάνουμε ταξίδια αναψυχής.)

  1. «Πυγολαμπίδα,

στης καρδιάς το φεγγίτη

πήγε, φώλιασε».

( Χαϊκού με δίδαγμα και μας συμβουλεύει: Να αφήνουμε ανοιχτό το φεγγίτη της καρδιάς μας , για να μπαίνει φως και κυρίως η αγάπη»).

  1. Αφρούς που βγάζεις

όταν στο βράχο χτυπάς !

Πονάς θάλασσα ;

( Και ασφαλώς, λέω εγώ, πονάει, κλαίει και διαμαρτύρεται γι’ αυτά που τραβάει στη ζωή, αλλά που να  πει τον πόνο της, ποιος την ακούει. Δυστυχώς.)

  1. Μην παραφυλάς,

 μοναξιά, μέσα να μπεις,

  σε κλειστή πόρτα.

(Όμορφο σαν Χαϊκού, αλλά δυατυχώς η μοναξιά, σαν τους βαρβάρους,  ήδη έχει μπει και μέσα στα σπίτια μας.)

  1. Βροχή και γυρνώ

    με των νιάτων την τρέλα,

    χωρίς ομπρέλα.

( Ως γνωστόν τα νιάτα κάνουν συχνά και τις τρέλες τους.  Όμως για καλό και για κακό ας κρατούν και μια ομπρέλα).

  1. Ανεξήγητα

της νύχτας τα όνειρα.

τη μέρα σβήνουν.

( Κι εγώ συμπληρώνω, ότι καλύτερα που σβήνουν και τα ξεχνάμε, γιατί πολλά από αυτά είναι και τρομακτικά.)

Κυρίες και κύριοι, για να σας λυθούν και κάποιες απορίες, σκέφτηκα, πριν συνεχίσω,  να σας πω κάτι τι το προσωπικό, για να δικαιολογήσω γιατί προτάθηκα και γιατί αποδέχτηκα να μιλήσω για τα Χαϊκού, στη σημερινή εκδήλωση προς τιμήν της κυρίας Μαίρης Κοουλεντιανού.Τι σχέση έχω εγώ δηλ. με αυτό το είδος της ποίησης και τι σχέση έχω  με την Κίνα,την Ιαπωνία κλπ. Για όσους δε με γνωρίζουν, εκτός από δάσκαλος είμαι και λογοτέχνης – ποιητής και έχω εκδώσει πάνω από δέκα ποιητικές συλλογές.  Από νωρίς της διαδρομής μου αυτής, μελέτησα τα χαϊκού και την τεχνοτροπία τους, με εντυπωσίασαν, τα αγάπησα και ήδη κυκλοφορούν  δύο βιβλία μου με 500 περίπου χαϊκού. Το ένα με τον τίτλο «Δροσοσταλίδες» και το άλλο  το λέω «Τα κυκλάμινα». Το πρώτο μάλιστα μεταφράστηκε στα αγγλικά και εκδόθηκε σε βιβλίο με τον τίτλο «POET’S GARDEN», με μεταφράστρια την ποιήτρια Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη.  Όταν τελικά έφτασε στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Κορέα κλπ. τους άρεσε και μεταφράστηκε από τα αγγλικά και στα κινέζικα. Βρήκε ο γύφτος τη σειριά του. Δημοσιεύτηκαν τα χαϊκού μου σε ένα μεγάλο λογοτεχνικό περιοδικό,  παγκόσμιας εμβέλειας (THE WORLD POETS QUARTERLY) και στις δύο γλώσσες, κινέζικα και αγγλικά, και κυκλοφόρησε με ολοσέλιδη στο εξώφυλλό του τη φωτογραφία μου, γράφοντας μάλιστα κάτω από αυτήν τη λέξη GREECE (Ελλάδα). Δεν έφτανε αυτό, αλλά με βράβευσαν μάλιστα και ως τον καλύτερο ποιητή  του έτους 2013, για τα χαϊκού. Περασμένα μεγαλεία για μένα, αλλά άγνωστα στον ευρύ ελληνικό λογοτεχνικό χώρο.  Ζητώ θερμά συγγνώμη για την ολιγόλεπτη αυτοπαρουσία μου, ειλικρινά σας λέω δεν το έκανα για την προβολή μου, αλλά το έκανα για να σας εξηγηγήσω και μόνο με ποια ιδιότητα μιλώ σήμερα  για τα Χαϊκού, ύστερα από πρόταση και της τιμώμενης κυρίας Μ .  Σας μιλώ λοιπόν με την ιδιότητα  ενός,  ας πούμε, ειδήμονα και μόνο.

 Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα μου. Τα Χαϊκού, όσο εύκολα ακούγονται, τόσο δύσκολα είναι στην πράξη, όχι όμως και αποτρεπτικό για εκείνον, που θα ήθελε να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Σας προτρέπω  λοιπόν, όλους και καθέναν χωριστά, να δοκιμάσετε, όταν σας έρθει κάποια σκέψη, είτε στο σπίτι είτε στη δουλειά σας, ακόμη και αν οδηγείτε. Θα αισθανθείτε μεγάλη ικανοποίηση, όταν ένα βίωμα, μια παρατήρηση, ένα σημαντικό και φευγαλαίο αίσθημα, ένα φαινόμενο στη φύση, ένα ψυχικό σας συναίσθημα, θα το καταγράψετε, με τους όρους που αναφέρθηκαν παραπάνω. δηλαδή σε τρεις μικρούς στίχους. Ο πρώτος να έχει 5 συλλαβές, ο δεύτερος 7 και ο τρίτος πάλι 5. Τότε το δικό σας χαϊκού θα είναι έτοιμο. Δύσκολο είναι μόνο στην αρχή, το δεύτερο και το τρίτο θα είναι πιο εύκολα. Καλό όμως θα είναι να γράφονται, έστω και πρόχειρα, γιατί ξεχνιούναι.

Ως ειδήμονας λοιπόν , επανέρχομαι και λέω στη Μαίρη, ότι τα χαϊκού της που βραβεύτηκαν και διάβασα παραπάνω, είναι  αγγελοτραγούδιστοι ύμνοι σε όποιο θέμα και αν αναφέρθηκαν και επιπλέον είναι και διδακτικά. Μου άρεσαν και τα χάρηκα. Εάν ήμουνα κι εγώ μέλος της επιτροπής κρίσης των χαϊκού σου, θα ψήφιζα κι εγώ να πάρεις το Πρώτο Βραβείο. Μαίρη, το πρώτο βραβείο το κέρδισες, δεν στο έδωσαν. Όποιος διαβάσει τα Χαϊκού σου, δε θα διαπιστώσει μόνο τις γνώσεις σου γι’ αυτό το είδος γραφής, δε θα μάθει μόνο την τεχνική σου, τα πλούσια συναισθήματά σου και γενικά τον ψυχικό σου κόσμο, αλλά θα θαυμάσει και την επιμονή σου και τη θέλησή σου για λογοτεχνική δημιουργία και γιατί όχι και για διάκριση.

Κυρία Μαίρη Κουλεντιανού, ποιήτρια από το Άργος, να ξέρεις ότι τα αγαπημένα σου παιδιά και τα εγγόνια, η αποψινή βραδιά της τιμητικής εκδήλωσης, που έγινε για σένα , από το λύκειο Ελληνίδων του Άργους, τα ποιήματά σου  και ειδικά τα βραβευμένα χαϊκού και τέλος οι αναγνώστες σου θα κρατούν ζωντανή στο εξής τη μνήμη σου και δε θα σε αφήσουν να λησμονηθείς για πάντα.

Αγαπητή Μαίρη, τελειώνοντας θέλω να σου πω, για άλλη μια φορά τα θερμά μου συγχαρητήρια και ότι ως δάσκαλός σου είμαι περήφανος για σένα, σου βάζω βαθμό 10΄ και σου αφιερώνω το παρακάτω δικό μου τετράστιχο : «Τώρα που φύτεψες στη γη /  καρπούς  με τ’ όνομά σου, / ποιήτριά μου, τι άλλο θες, / το θερισμό στοχάσου.» Τελειώνοντας, αφού συγχαρώ όλες τις κυρίες του Λυκείου, που οργάνωσαν, εργάστηκαν και μας παρουσίασαν μια εκδήλωση υψηλού επιπέδου, θα ευχαριστήσω  θερμά  και την Αργείτισσα ποιήτρια  Μαίρη Κουλεντιανού, για το αποψινό λογοτεχνικό δείπνο που μας κέρασε, με αφορμή το πρώτο βραβείο στα Χαϊκού της.   Σας ευχαριστώ πολύ, Σπύρος Κ. Καραμούντζος (Άργος, 4 Νοεμβρίου 2018).

1 ΑΠΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΥ


  • Δημοσίευση 11-12-2017

Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ» ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΟΥ easywriter.gr

Η ποιητική συλλογή « ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ » ( 2013 ) του κ. Σπύρου Κ. Καραμούντζου διατίθεται δωρεάν στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από την ηλεκτρονική πλατφόρμα του easywriter.gr σε μορφή ηλεκτρονικού αρχείου pdf ( ebook ).

Συνδεθείτε τώρα, στον ιστότοπο του easywriter.gr, εγγραφείτε, κατεβάστε δωρεάν και διαβάστε άμεσα, την 65 σελίδων ποιητική συλλογή, με 35 ποιήματα του ποιητή.

  • Δημοσίευση 24-09-2017

ΕΠΙΣΚΕΨΗ κ. ΣΠΥΡΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

  • Δημοσίευση 03-07-2017

Ο ΣΠΥΡΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΣ ΣΤΟ «OUR POETRY ARCHIVE» – OPA

Ποιήματα του Σπύρου Κ. Καραμούντζου – στ’ αγγλικά – μαζί με το βιογραφικό του, φιλοξενούνται στην έκδοση του Ιουλίου 2017 του «OUR POETRY ARCHIVE» – OPA.

Πρόκειται για τα ποιήματά του: «POET’S GARDEN» – «Ο κήπος του Ποιητή», «COME TO SANTORINI» – «Έλα στη Σαντορίνη» και «THE POET» – «Ο Ποιητής».

  • Δημοσίευση 20-06-2017

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ κ. ΣΠΥΡΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΟΥΝΤΖΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΑΡΑΓΟΥΑΝΟ ΠΟΙΗΤΗ ΡΟΥΜΠΕΝ ΝΤΑΡΙΟ

Ο κ. Σπύρος Κ. Καραμούντζος συμμετέχει στην Διεθνή Ανθολογία για τον Νικαραγουανό ποιητή Ρούμπεν Ντάριο, με δύο ποιήματά του, μεταφρασμένα στα Ισπανικά από τον Κολομβιανό ποιητή Δρ. Μάριο Ραμόν Μεντόζα: «Ο κήπος του Ποιητή» και «Ο ποιητής».

Η τιμητική εκδήλωση, θα γίνει στο Παρίσι το 2018.

Δείτε σχετικά στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://tierramutante.wordpress.com/2017/06/15/poetas-rumbo-a-paris-viii/

Advertisements